Lunchowe Koncerty Włączające – Lutosławski Piano Duo
Dwadzieścia palców, dwie głowy i dwa fortepiany. Tak rozpoczęliśmy kolejną, tym razem jesienną edycję Lunchowych Koncertów Włączających.
6 września w Forcie Sokolnickiego spotkaliśmy się z Emilią Sitarz i Bartkiem Wąsikiem, czyli Lutosławski Piano Duo. I szybko okazało się, że fortepian ma znacznie więcej możliwości, niż mogłoby się wydawać. Można grać na cztery ręce na jednym instrumencie. Można przesiąść się do dwóch fortepianów. Można zajrzeć do środka instrumentu, dotknąć jego strun, zmienić ich brzmienie, a nawet sprawdzić, co się stanie, kiedy do muzycznej zabawy dołączą zupełnie nieoczywiste przedmioty. Było trochę koncertu, trochę muzycznego laboratorium i dużo wspólnego odkrywania.
Muzyka, której można doświadczać po swojemu.
Lunchowe Koncerty Włączające nie wymagają od publiczności znajomości koncertowego savoir-vivre’u. Można słuchać w skupieniu. Można się poruszać. Można spontanicznie zatańczyć, wyjść na chwilę z sali i wrócić. Można reagować na muzykę tak, jak podpowiadają emocje i ciało. Bo dostępność to dla nas nie tylko możliwość wejścia do budynku. To także poczucie, że mogę tu być sobą i nie muszę martwić się, czy mój sposób przeżywania koncertu komuś przeszkadza. Właśnie dlatego podczas tych spotkań publiczność i artyści są ze sobą znacznie bliżej niż podczas tradycyjnego koncertu.
Dwadzieścia palców i sporo niespodzianek.
Emilia i Bartek zabrali publiczność w podróż po historii duetu fortepianowego. Pokazali, jak na przestrzeni lat zmieniało się wspólne granie i co z fortepianem zaczęli robić współcześni kompozytorzy. Był Chopin, Paderewski, Szymanowski i muzyka XX wieku. Były dwa fortepiany, cztery ręce, gra na klawiaturze i na strunach. Było też trochę kontrolowanego muzycznego zamieszania. A przede wszystkim była ciekawość. Publiczności – co wydarzy się za chwilę? I artystów – jak na kolejne dźwięki zareaguje ta niezwykła widownia?
Kultura jest potrzebą, nie luksusem.
W Fundacji Forward wspieramy Lunchowe Koncerty Włączające, ponieważ wierzymy, że dobra jakość życia nie kończy się na leczeniu, rehabilitacji czy codziennym wsparciu. Potrzebujemy również muzyki, spotkań, wzruszeń, śmiechu, wspólnych przeżyć i poczucia, że jesteśmy częścią świata, który dzieje się wokół nas. Osoby z niepełnosprawnościami i ich bliscy potrzebują tego dokładnie tak samo. Dlatego tak ważne są miejsca, w których nie trzeba dopasowywać człowieka do wydarzenia. To wydarzenie dopasowuje się do człowieka.
Pierwszy koncert tej edycji już za nami. Zostały wspomnienia, zdjęcia, muzyczne odkrycia i sporo dobrej energii. A przed nami kolejne spotkania.
Bo w naszej Fundacji wierzymy i chcemy pokazać, że kultura naprawdę jest dla wszystkich.
foto: Ania Kłosek









